Formy w Tang Soo Do możemy podzielić na dwie główne grupy:

  1. Formy „klasyczne”, które rozwijały się przez cały okres tworzenia szeroko pojętego karate, czerpiące z wzorców chińskich i okinawańskich, które są wspólne w wielu stylach karate/tang soo do/kong soo do, choć oczywiście występują różnice techniczne w wykonaniu.
  2. Formy Moo Duk Kwan – stworzone przez GM Hwang Kee.
  1.  Formy Klasyczne:
    a) Ki Cho Hyung – 3 formy podstawowe, w karate znane pod nazwą taikyoku, mają za zadanie wprowadzić adepta w podstawowe techniki.
    b) Pyung An Hyung – 5 form „uczniowskich” stworzonych przez mistrza Anko Itosu (1831-1915) w latach 1901-1905. W tworzeniu oparł się na bazie zaawansowanej formy Kushanku (w TSD znana jako Kong Sang Koon), którą podzielił na krótsze sekwencje i uprościł, żeby łatwiej uczyć jej w szkole.
    c) Bassai Hyung – w Tang Soo Do praktykujemy 2 wersje – Dae („większy”) i So („mniejszy”). Obie formy mają swój pierwowzór najprawdopodobniej w chińskim Stylu Lamparta. Być może nazwa Bassai ma związek z chińskim baoshi oznaczającym „lamapart-lew”. Jedne z nielicznych form karate/tangsoodo , które nie wywodzą się z chińskiego Stylu Białego Żurawia.
    d) Naihanchi Hyung – seria 3 form stworzonych przez Anko Itosu na bazie jednej długiej formy o tej samej nazwie. Podobnie jak w przypadku form Pyung An (Pinan) celem tej modyfikacji było ułatwienie wprowadzenia karate do programów szkolnych. Pierwowzorem tej grupy form wydaje się być chińska forma Nei Fang Xi zachowana do dziś w niektórych szkołach Stylu Białego Żurawia. W niektórych szkołach karate znana jest pod nazwą Tekki.
    e) Jin Do Hyung – znane w karate jako Gankaku („Żuraw na Skale”). Forma wywodząca się ze Stylu Białego Żurawia, nauczana w XIX wieku na Okinawie przez chińskiego pirata – rozbitka Chinto (Jin Do).
    f) Sip Soo Hyung – znane w karate jako Jit Te, pochodzenie niejasne.
    g) Ro Hai Hyung (Wizja Białego Żurawia) – kolejna forma odwołująca się do dziedzictwa Stylu Białego Żurawia; nauczana w wiosce Tomari, gdzie mieszkał Chińczyk Chinto, być może ta forma również została przez niego przyniesiona na Okinawę.
    h) Wang Shu Hyung – (znane w karate jako En Pi). Forma przyniesiona na Okinawę przez chińskiego dyplomatę Wang Ji w roku 1683. Wang Ji był mistrzem Stylu Białego Żurawia; mieszkał i nauczał w Tomari.
    i) Sei Shan Hyung (Hangetsu) – najprawdopodobniej jest najstarsza forma wywodząca się ze Stylu Białego Żurawia. Nauczana na Okinawie między innymi przez Chińczyka z Kumemury (dawna chińska kolonia na Okinawie) – Seisho Aragaki (1840-1918), który studiował wcześniej w chińskiej prowincji Fujian.
    j) Kong Sang Koon Hyung – (Kushanku/Kanku) – forma nauczana przez przybyłego na Okinawę około roku 1756 ambasadora chińskiej dynastii Qing – Kwang Shan Fu, znanego na wyspie jako Kushanku. Kushanku pochodził z prowincji Fujian. Data jego urodzenia jest nieznana. W Fujian nauczył się Stylu Białego Żurawia.
    k) Ji On Hyung – forma praktykowana w Tomari; pochodzenie niejasne.
    l) O Sip Sa Bo Hyung – Gojushiho – forma nauczana przez jednego z najsłynniejszych mistrzów karate na Okinawie – Sokona Matsumurę (1809 -1899); być może przez niego stworzona.
  1. Formy Moo Duk Kwan. Po zakończeniu II wojny światowej, a tym samym japońskiej okupacji Korei, praktycy karate/tangsoodo na Półwyspie Koreańskim usiłowali powiązać uprawianą przez siebie sztukę z tradycjami narodowymi. GM Hwang Kee nie był tu wyjątkiem. Czerpał z XVIII-wiecznego koreańskiego traktatu o sztuce wojny Muyedobotongji, który był inspirowany chińskimi wpływami. Jedna z części księgi zawierała opisy technik walki bez broni. Na podstawie zawartych tam informacji GM Kee opracował 14 nowych form (7 form Chil Sung, 6 Yuk Ro oraz Hwa Sun).

Autorzy opracowania: M. Pędracki i M. Czapka.

Przeczytaj też artykuł o historii TSD

 

 

 

 

Nazwy i wymowa form:

Formy dla początkujących – kicho (czytaj kiczo hjoung)

  • Kicho Hyung Il Bu – 1 forma podstawowa
  • Kicho Hyung Ee Bu – 2 forma podstawowa
  • Kicho Hyung Sam Bu – 3 forma podstawowa

Seria Pyung An (czytaj pjung an):

  • Pyung An Cho Dan – 1 forma pyung an
  • Pyung An Ee Dan – 2 forma pyung an
  • Pyung An Sam Dan – 3 forma pyung an
  • Pyung An Sa Dan – 4 forma pyung an
  • Pyung An Oh Dan – 5 forma pyung an

Seria Naihanchi, czytaj najhanczi:

  • Naihanchi Cho Dan – 1 forma Naihanchi
  • Naihanchi Ee Dan – 2 forma Naihanchi
  • Naihanchi Sam Dan – 3 forma Naihanchi

Seria Chil Sung (czytaj czil sang), skrót CS:

  • Chil Sung Il Ro – 1 forma Chil Sung
  • Chil Sung Ee Ro – 2 forma Chil Sung
  • Chil Sung Sam Ro – 3 forma Chil Sung 
  • Chil Sung Sa Ro – 4 forma Chil Sung 
  • Chil Sung Oh Ro – 5 forma Chil Sung
  • Chil Sung Yuk Ro – 6 forma Chil Sung
  • Chil Sung Chil Ro – 7 forma Chil Sung

Seria Yuk Ro (czytaj juk ro), skrót YR:

  • Yuk Ro Cho Dan – 1 forma Yuk Ro 
  • Yuk Ro Ee Dan – 2 forma Yuk Ro
  • Yuk Ro Sam Dan – 3 forma Yuk Ro 
  • Yuk Ro Sa Dan – 4 forma Yuk Ro
  • Yuk Ro Oh Dan – 5 forma Yuk Ro
  • Yuk Ro Yuk Dan – 6 forma Yuk Ro

Pozostałe formy:

  • Bassai Dae – basaj daj (większy)
  • Bassai So basaj so (mniejszy)
  • Jin Do – dżin do 
  • Sip Soo – sip su 
  • Ro Hai – ro haj 
  • Kong Sang Koon – kong sang kun 
  • Sei Shan – sei szan 
  • Wang Shu – łang szu 
  • Ji On – dżi on 
  • O Sip Sa Bo – o sip sa bo 
  • Hwa Sun – hła san 
  • Shim Pa – szim pa 

Broń:

  • Kicho Bong Hyung Il Bu – 1 forma podstawowa z kijem
  • Kicho Bong Hyung Ee Bu – 2 forma podstawowa z kijem
  • Kicho Bong Hyung Sam Bu – 3 forma podstawowa z kijem
  • CTSDF Bong Hyung Il Bu – 1 forma federacyjna z kijem
  • CTSDF Bong Hyung Ee Bu – 2 forma federacyjna z kijem
  • CTSDF Bong Hyung Sam Bu – 3 forma federacyjna z kijem
  • Ee Chul Bong – forma z nunchaku
  • Dan Guem Hyung – forma z nożem
  • Jang Gum Hyung – forma z miecz