English version Strona główna

   Cho Dan Bo – Kandydat do Czarnego Pasa

W TSD jest jeden stopień, który budzi zaintersowanie trenujących inne style. Cho Dan Bo – Kandydat do Czarnego Pasa (pas pomiędzy 1 gup a 1 dan) jest stopniem o szczególnej symbolice, oznacza osobę, która przygotowuje się do złożenia egzaminu na czarny pas (I dan) – odpowiednik CDB prawdopodobnie nie występuje w innych stylach walki. Czarny pas jest zaś symbolem elity wśród uprawiających sztuki walki, jest to osoba godna naśladowania pod względem techniki. Czarny pas potwierdza wieloletnie doświadczenie, pracę, zaangażowanie i silny charakter zdeterminowany do walki ze swoimi słabościami. Wśród osób rozpoczynających przygodę ze sztukami walk niewielu daje radę osiągnąć czarny pas – przyczyn jest wiele, m.in. losowe (kontuzje, wypadki, zmiana miejsca zamieszkania i inne), albo wynikające z charakteru ćwiczącego. Nie wszyscy znajdują dość siły, aby poradzić sobie z wieloletnią, często monotonną pracą nad sobą. Niejednokrotnie należy zrezygnować z innych przyjemności na koszt wymagającego treningu. Osoba, której wyczerpuje się motywacja do pokonywania własnych słabości, by zmniejszyć uczucie wstydu przed trenerem i kolegami z klubu, przedstawia różnego rodzaju usprawiedliwienia (najczęściej jest to konieczność poprawienia ocen i brak środków finansowych na treningi). Oczywiście nie bez znaczenia jest tu osoba trenera, jeśli trenerowi uda się rozpoznać faktyczny problem, to może uda się mu zmotywowanie swojego ucznia do tego, by nie poddawał się – każdemu trenerowi zależy na tym, by jego uczeń zdobył czarny pas, bo to też świadczy i o jego pracy. W efekcie na około 100 osób czarny pas zdobywa jedna! To naturalne sito sprawia, że ktoś, kto nosi czarny pas wykazał się ciężką pracą, ogromnym zaangażowaniem i pokonaniem trudnych przeciwników, w tym najtrudniejszego – samego siebie a raczej tego co jest w nas niegodne: lenistwo, kłamstwo, słabość. Zatem posiadacz czarnego pasa to ktoś, kto z jednej strony prezentuje ogromną wiedzę i umiejętności (o tym poniżej) a z drugiej strony prezentuje pozytywne cechy charakteru, które na pewno w przyszłości pomogą mu w codziennym życiu i wykonywaniu obowiązków, np. w pracy.

W polskich realiach, aby osiągnąć czarny pas, należy trenować co najmniej 4 lata, z zaznaczeniem, że muszą być sprzyjające ku temu warunki (zdawanie dwa razy w roku, w tym raz o 2 stopnie). Jednak najczęściej jest to okres 5 – 6 lat nieprzerwanego treningu (nieraz dłużej). Wymagania egzaminacyjne jasno precyzują, kiedy można podejść do egzaminu na kolejny stopień. Z CDB na 1 dan obowiązuje rok karencji (odstępu między egzaminami). Te 12 miesięcy mają przygotować mentalnie kandydata do dostąpienia zaszczytu wstąpienia do elity czarnych pasów. Uświadomienie, czym jest czarny pas i jakie spoczywają obowiązki na posiadaczu tego stopnia.

Cho Dan Bo jest ważny też ze względu na to, że jest to przejście ze stanu statusu ucznia do statusu instruktora, zatem posiadacz tego stopnia ma ostatnią szansę na poprawienie braków technicznych tak, by jako przyszły instruktor, uczył poprawnych technik TSD. Zatem egzamin na CDB nie polega tylko na negatywnym ocenianiu, czyli celem egzaminu nie jest to, by ktoś nie zdał egzaminu, co nie znaczy, że jeśli ktoś nie posiada znajomości form TSD powinien nosić CDB – taka osoba w ogóle nie powinna być dopuszczona do egzaminu nawet na 1 gup. Głównym celem egzaminu na CDB jest analiza umiejętności i ewentualnych braków, które należy dopracować w czasie noszenia tego stopnia, ale nie później niż do egzaminu na 1 dan. Jest to kompleksowy egzamin - aplikant wykonuje wszystkie wymagania od 9 do 1 gup.

Zgodnie z wymaganiami PFTSD egzamin na stopień Cho Dan Bo składa się z:
- 15 form tradycyjnych, oceniane są: schemat, oddech, tempo, wzrok (skupienie), siła technik, dokładność pozycji, równowaga, dokładność technik, okrzyki.
- 7 form z bronią (kij i inna dowolna broń)
- kopnięć – 122 techniki (po 61 na nogę i po 3 powtórzenia każdej techniki)
- samoobrony (w tym wolnej walki) – odpowiedzi na 29 różnych ataków w dwu wersjach – miękkiej i twardej. W tym zaprezentowanie podstaw walki w parterze (dźwignie, rzuty, duszenia)
- technik ręcznych (16 technik + praca na worku)
- technik łamań desek (14 desek, w tym 7 ręką i 7 nogą różnymi technikami), występuje tu rozbicie siłowe 3 deski dla mężczyzn i 2 dla kobiet.
- testu z teorii, filozofii i historii TSD składającego się z 200 pytań (aby zaliczyć pozytywnie test należy poprawnie odpowiedzieć na 160 pytań).

Jednym z elementów wymagań jest bokserska walka z cieniem lub praca na worku i walka z cieniem boks + kopnięcia – 1 x 3 min. Jest tu oceniana koordynacja, poruszanie się, umiejętność kombinacji ciosów, kondycja, umiejętność radzenia sobie ze zmęczeniem, rozkładaniem sił, umiejętność logicznego myślenia podczas rund. Ciekawa jest też walka z partnerem dwoma broniami (dwoma rodzajami, np. nóż, nunchaku, kij in.) trwająca 3 min. Chodzi tu o walkę (reżyserowaną lub nie), w której celem jest zaprezentowanie zastosowania technik z form w praktyce. Najlepszym sprawdzianem jest tu pojedynek na gumowe noże, które są pomalowane czerwoną zmywalną farbą (lub czerwoną szminką) – wówczas widać każde cięcie na ciałach zdających. Celem tego ćwiczenia jest pokazanie, jakie zagrożenie niesie użycie przez napastnika noża. Kulminacją egzaminu jest wolna walka z 3 przeciwnikami trwająca tylko 3 minuty. Jednak zdający musi wykazać się odwagą i mimo ogromnego zmęczenia stawić czoła w nierównej walce. Zazwyczaj taka konfrontacja kończy się w parterze, gdzie przeciwnicy, stosując z rozsądną siłą uliczne techniki walki, uświadamiają zdającemu starą jak świat zasadę: „nec Hercules contra plures” – „Herkules nie poradzi przeciw wielu”. CDB jest najwyższym stopniem uczniowskim i łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że jest się już niepokonanym, zaś walka z wieloma przeciwnikami pozwala uświadomić sobie niebezpieczeństwo takiego starcia i zmusza do refleksji nt. nieuczciwej konfrontacji. Ten rodzaj walki ma inspirować do dalszego treningu, ale i jednocześnie uczyć pokory.

Egzaminatorem jest Prezes Polskiej Federacji Tang Soo Do Marcin Kostyra. Egzamin zaś trwa około 4 godzin na jednego zdającego, ponieważ każdy zdający wykonuje pojedynczo poszczególne elementy wymagań. Każdą technikę ocenia się w skali od 1 do 6, gdzie:

1 - brak wykonania
2 - źle
3 - przeciętnie
4 - poprawnie
5 - bardzo dobrze
6 - idealnie

Techniki ocenione poniżej 3 należy poprawić na egzaminie pre-test na I dan, zwykle na 2 miesiące przed oficjalnym egzaminem na I dan przed Międzynarodową Komisją, której przewodniczy prezydent CTSDF KJN Robert Cheezic 10 dan (lub inny mistrz działający z Jego upoważnienia). Jeśli kandydat nie nadrobi braków do czasu pre-testu, nie jest dopuszczony do egzaminu na czarny pas.

Po zaliczonym egzaminie posiadacz CDB nosi dobok z obszytymi czarnymi zakładkami wokół kołnierza bluzy i rękawów (o szerokości ok. 5 cm) i pas w kolorze czerwonym. Dozwolone jest w niektórych sytuacjach noszenie czarnego pasa, np. podczas zawodów czy pokazów, jednak na pasie nie może być belek (belka na pasie oznacza stopień dan).

Egzamin na CDB jest prawdopodobnie najtrudniejszym egzaminem w PFTSD, jednak osoby, które przeszły taki test, mimo ogromnego zmęczenia zawsze są dumne i pełne zapału do dalszej pracy nad sobą – i chyba o to chodzi?

Z ciekawostek, warto dodać, że osoby, które trenowały jakąkolwiek sztukę walki i chcą zacząć trenować TSD, mogą zachować równorzędny stopień uczniowski. Jednak jeśli kandydat jest posiadaczem powyżej 1 gup (tzn. odpowiednika), np. posiada 3 dan w TKD i chce zacząć trenować TSD, to maksymalnie może zachować CDB, jednak po zdanym egzaminie.

opracowanie: M. Kostyra



« powrót do poprzedniej strony

do góry

::: Czy wiesz, że... :::


Tang Soo Do to sztuka samoobrony wywodząca się z Korei




Losowe zdjęcie





WYSZUKIWARKA





Logowanie
dla członków Federacji


Wszelkie prawa zastrzeżone. Wykorzystywanie materiałów zawartych na stronach www bez zgody autora jest zabronione.
Projekt strony i administracja:
Mr. M ; DHTML Menu By Milonic JavaScript